เล่นเกมตอบคำถาม

วิชามโนมยิทธิ

สวัสดีครับเพื่อนๆ วันนี้เป็นวันที่ 11พฤศจิกายน พ.ศ. 2569 เป็นEPเศษ ที่ผมมาเล่าถึงเรื่องเกี่ยวกับ”วิชามโนมยิทธิ”ของหลวงพ่อฤๅษี วัดท่าซุง

ผมขอตั้งชื่อเรื่องว่า EPวิชามโนมยิทธิ ก็แล้วกัน ที่ผมมาเล่าถึงวิชานี้ เนื่องจากที่ผ่านมามีเพื่อนๆหลายท่าน ที่สนใจฝึกวิชานี้ ผมก็ได้แนะนำไปฝึกที่วัดท่าซุงแล้ว

ส่วนอีกหลายท่านยังไม่มีโอกาสไปฝึก แต่อยากรู้ข้อมูลเกี่ยวกับวิชานี้ และพอดีกับอีกไม่นาน งานธุดงค์ที่วัดท่าซุงก็จะมาถึง
งานธุดงค์วัดท่าซุงปี2569นี้ จัดขึ้นวันที่7-14ธันวาคม ในงานวันเสาร์อาทิตย์า2วัน จะมีการฝึกวิชามโนมยิทธิแบบเต็มกำลัง แบบเต็มกำลังนี้ ทางวัดทาซุง จัดขึ้นแค่ปีละครั้ง คือวันเสาร์อาทิตย์2วัน ของงานธุดงค์เท่านั้น ผมอยากให้เพื่อนๆไปร่วมงานธุดงค์นี้ เพราะเป็นบุญใหญ่ ได้เที่ยววัดสวยๆ ได้ทำบุญและได้ฝึกวิชามโนมยิทธิไปด้วย

นี่คือจุดประสงค์ของผมที่มาเล่าเกี่ยวกับ”วิชามโนมยิทธิ” แม้คนที่ไม่เคยรู้จักวิชานี้มาก่อน หรือไม่เคยฝึกครึ่งกำลังมาก่อน ถ้าอ่านหรือฟังของผมแล้ว ก็สามารถไปฝึกแบบครึ่งกำลังหรือเต็มกำลังในงานได้เลย แต่ก็ไม่รู้ว่าสุดท้ายจะออกมาตามที่ต้องการไหม เพราะความรู้ผมมีนิดเดียว แต่จิตใจผมมีความเมตตามาก อยากจะสงเคราะห์^^

1.วิชามโนมยิทธิคืออะไร

มโนมยิทธิ หลวงพ่อฤาษีวัดท่าซุง ท่านแปลว่า มีฤทธิ์ทางใจ เป็นผลจากการฝึกกรรมฐานที่เนื่องด้วยกองกรรมฐานที่ทำให้มีความรู้พิเศษ หากเพื่อนๆได้ฟังEPที่ผ่านมามาแล้ว ก็จะเข้าใจว่าความรู้พิเศษหมายถึงอะไร ความรู้พิเศษหมายถึงคนที่สำเร็จวิชชา3 อภิญญา6 และญาณ8 หรืออย่างใดอย่างนึง ความรู้พิเศษเหลานี้ที่เกิดขึ้นมาได้ มีอยู่2ทางใหญ่ๆ

1.มาจากการใช้กองกรรมฐานฉะเพราะกอง สำหรับฝึกสมาธิจิตที่เรียกว่า กสิณ ถ้าใครสนใจก็ไปหาความรู้ทางนี้เองก่อน ไว้โอกาสหน้าถ้ามีโอกาสผมค่อยเล่าให้ฟังครับ

2.มาจากของเก่าในอดีตชาติ คือในในอดีตชาติ ได้ฝึกกสิณจนสำเร็จวิชชา3 อภิญญา6 และญาณ8มาแล้ว หรืออย่างใดอย่างหนึ่งมาแล้ว พอชาตินี้ คนเหลานี้ไม่จำเป็นฝึกกสิณใหม่ แค่ทำสมาธิจิตใจสงบ เข้าถึงฌาน ไม่ว่าใช้กรรมฐานกองไหนก็ทำให้ของเก่าในอดีตชาติ คือความรู้พิเศษกลับมาได้

ในทางพุทธศาสนา การปฏิบัติพระกรรมฐาน
มี2ประเภท
คือสมถะกรรมฐาน และวิปัสสนาญาณกรรมฐาน สมถะกรรมฐาน มี40กอง คือ40อย่างนั่นแหละ
ใจความสําคัญของสมถะกรรมฐานคือทำให้จิตให้สงบระงับจากกิเลส และให้จิตใจมีพลังพอในการเข้าถึงหรือบรรลุวิปัสสนาญาณ

ส่วนวิปัสสนาญาณกรรมฐานมี9อย่าง รวมย่อคือ ตัวทุกข์
ใจความสําคัญของ วิปัสสนาญาณกรรมฐาน คือให้เห็นความจริงของรูปนามและขันธ์5ตามหลัก อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา

ฉะนั้นการจะบรรลุธรรมต้องอาศัย2อย่างนี้ ขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไม่ได้ ที่หลวงพ่อฤาษีวัดท่าซุง ท่านสอนให้เห็นความไม่เที่ยงของชีวิต เห็นทุกข์ของการเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสาร ให้ปฏิเสธการเกิด ไม่ว่าจะเกิดเป็นคน สวรรค์ พรหมาโลก ไม่เอาทั้งหมด ต้องการจุดเดียว คือพระนิพพาน นี่คือหัวใจของวิปัสสนาญาณกรรมฐานแล้ว เป็นตัวย่อ หรือเป็นทางลัด

อาจจะยาวหน่อยนะ เพราะผมต้องการพูดให้เพื่อนๆอ่านทีเดียวรู้เรื่องทั้งหมดเลย ไม่ว่าคนเก่าคนใหม่ จะได้เข้าใจทีเดียวไปเลย
เพราะเดี๋ยวผมจะพูดถึงประโยชน์ของมโนมยิทธิ เลยต้องปูทางไว้ก่อน

เพราะฉะนั้น มโนมยิทธิก็คือเป็นผลจากการฝึกสมถะกรรมฐานที่ทำให้เราได้ความรู้พิเศษ คือมี ฤทธิ์ทางใจ สามารถเห็นนรกสวรรค์เห็นผีเห็นเทวดาได้เห็นนิพพานได้ ใหญ่กว่าวิชา3 แต่เล็กว่าอภิญญา6

วิชชา3 สามารถ เห็นนรกสวรรค์ แต่ไปไม่ได้ เหมือนเห็นภาพทีวี เห็นได้พูดคุยได้แต่จิตออกไปที่นั่นไม่ได้ คืออทิสสมานกายออกไปท่องเที่ยวที่นั่นไม่ได้ แต่มโนมยิทธิจิตออกไปได้ อทิสสมานกายออกไปท่องเที่ยวที่นั่นได้ ไม่ว่าจะเป็นนรกสวรรค์พรหมโลกไปได้หมด
และหาก ณ เวลานั้นจิตใจสะอาดพอก็เห็นนิพพานได้ ไปนิพพานได้ ณ เวลานั้น

แต่มโนมยิทธิเล็กกว่าอภิญญา6 เพราะอภิญญา6ขั้นสูง สามารถเอากายเนื้อไปได้เลย คือเอาร่างกายเป็นๆนี้ไปได้เลย มโนมยิทธิเอาร่างกายแบบนั้นไปไม่ได้ หลวงพ่อเลยบอกเล็กกว่าอภิญญา6

และมโนมยิทธิยังสามารถฝึกได้ญาณ8
ญาณ 8มีไรบ้าง

1.ทิพจักขุญาณ เห็นผี เห็นเทวดาได้ แต่ไปไม่ได้

2.จุตูปปาตญาณ รู้การเกิดการตายของสัตว์

3.เจโตปริยญาณ สามารถจำแนกจิตของเรา จิตของคนอื่นว่าดีหรือชั่ว

4.ปุพเพนิวาสานุสสติญาณ สามารถระลึกชาติโดยไม่จำกัด

5.อตีตังสญาณ รู้เหตุการณ์ในอดีต

6.อนาคตังสญาณ รู้เหตุการณ์ในอนาคต

7.ปัจจุปปันนังสญาณ รู้เหตุการณ์ในปัจจุบัน

8.ยถากัมมุตาญาณ รู้ผลของความสุขและความทุกข์เพราะกรรมอะไร

แต่สำหรับญาณ8ของมโนมยิทธิ เขาจะไม่ใช้ความสามารถของตัวเองนะ จะนิยอมใช้บารมีพระท่าน คืออย่างเวลาเราอยากรู้ว่าชาติที่แล้วเราเกิดเป็นอะไรมา เราก็ทำจิตใจให้สะอาดปราศจากอุปาทานแล้ว ให้เห็นพระพุทธเจ้า แล้วถามพระองค์ท่านว่า ชาติที่แล้วเราเกิดเป็นอะไร แล้วภาพของชาติที่แล้วของเราจะเกิดขึ้นให้เห็น เราจะไม่นิยอมใช้กำลังสมาธิจิตของเราย้อนดูเอง


2.มโนมยิทธิแบบครึ่งกำลังและแบบเต็มกำลัง

มโนมยิทธิจะแบ่งเป็น 2 แบบ
คือ
-แบบครึ่งกำลัง
-แบบเต็มกำลัง

แบบครึ่งกำลังมีจะ3ระดับ
1.ระดับต้น คือมีแต่ความรู้สึกเฉย ๆ ไม่เห็นเป็นภาพ

ทีนี้ต้องขออธิบายคำว่า “เห็น”ก่อน ไม่งั้นจะงงกัน คำว่าเห็นในที่นี้ ไม่ใช่ลูกตาเราเห็น เพราะตอนนั้นเราหลับตาอยู่ เราจะใช้ตาเนื้อไปเห็นไม่ได้ คำว่าเห็น ถ้าให้เข้าใจง่ายๆ เหมือนเวลาเรานอนแล้วฝัน เวลาอยู่ในฝัน เราสามารถเห็นสิ่งต่างๆได้อย่างชัดเจน แต่ไม่ได้ใช้ตาเนื้อเห็น เพราะเราหลับอยุ่ คำว่าเห็นของมโนมยิทธิครึ่งกำลังหมายถึงเห็นแบบนี้นะ

2.ระดับกลาง มีความรู้สึกและบางทีก็เห็นภาพได้บ้าง

3.ระดับสูงสุดของครึ่งกำลัง ก็คือเห็นภาพได้ดีเลย

ส่วนแบบเต็มกำลัง มีระดับเดียว คือเห็นภาพได้อย่างชัดเจน และจิตหรืออทิสสมานกาย จะออกจากร่างแบบหมดความรู้สึกของร่างกาย คือตัดไปเลย

ส่วนครื่งกำลังคือมีความรู้สึกได้ตลอดเวลา ได้ยินเสียงได้ พูดคุยกับครูฝึกได้ในเวลานั้น นี่คือเหตุผลที่แบบครื่งกำลังจิตออกไปได้ แต่เห็นอะไรไม่ค่อยชัด เหมือนทีวีจอขาวดำ เพราะจิตกับร่างไม่ได้แยกออก ไม่เหมือนแบบเต็มกำลังจิตแยกออกจากกายเหมือนทีวีHD

ด้วยเหตุนี้ เวลาในงาน เวลาฝึกแบบเต็มกำลัง เวลาคนที่ได้เต็มกำลังจิตออกจากร่าง จะล้มลงหมดสติไป แต่ไม่ใช่ทุกคนนะ คนอะไรก้มี
บางคนอยากดัง เลยแกล้งส้มก็มี หรือบางคนนั่งจนง่วงก็เลยถือโอกาสนอนหลับไปสะเลย เอาเป็นว่าคนแปลว่ายุ่ง นิสัยอะไรก็มีหมด เราไม่ต้องไปสนใจกับคนอื่นละกัน

ผมจะเล่าประสบการณ์ของการฝึกแบบเต็มกำลังของผมให้ฟังแบบขำๆ สมัยก่อนผมได้บวชเป็นพระธุดงค์วัดท่าซุงรวมทั้งหมด8ครั้ง เลยมีโอกาสได้ฝึกแบบเต็มกำลัง มีอยุ่ปีนึง เข้าไปฝึกแบบเต็มกำลัง เนื่องด้วยว่าฝึกหลายปีแล้วไม่ได้สักที เลยทำใจได้ แบบไม่สนใจจะได้ไหม นั่งภาวนาจับภาพพระอยู่อย่างนั้น พอผ่านไปสักพัก เหมือนมีอะไรดึงจากที่สูงและล้มไป ในความรู้สึกตอนนั้นมืดมิดไม่เห็นไรเลย สักพักก้รู้สึกตัว ลืมตาขึ้นมา ณ เวลานั้น สว่างจ้าไปหมด พอหันไปดูรอบๆตัว เห็นเพื่อนที่บวชด้วยกันนั่งหลับอยุ่
เลยบ่นออกมาทันทีว่า “อ้าว นี่วัดท่าซุงนิหว่ะ” แล้วลุกขึ้นนั่งต่อ อายเขามาก เพราะส่วนใหญ่ ถ้าเขาล้มแล้วคือจิตได้ออกจากร่างแล้ว ส่วนผมล้มแล้ว ต้องลุกมานั่งใหม่ 555 เล่าให้ฟังขำๆ สาระไม่มี

ลืมบอกอีกเรื่อง หลวงพ่อบอกว่า คนที่เข้าในพิธีงานฝึกแบบเต็มกำลัง พวกที่โดนของมาอะไรแบบนั้นจะออกหมดนะ
เพราะในงานมีพระท่านและเทพเทวามาส่งเคราะห์ เป็นสิริมงคลกับชีวิต


3.จุดประสงค์ที่หลวงพ่อฤาษีวัดท่าซุงสอนวิชามโนมยิทธิ

เพราะท่านต้องการให้เห็นความเป็นจริง ให้เห็นความจริงว่า นรกมีจริง สวรรค์มีจริง นิพพานมีจริง ตัดข้อสงสัย ง่ายต่อการปฏิบัติธรรม
เพราะนิสัยแต่ละคนต่างกัน หรือที่เรียกว่าจริตมี6ประเภท
มี
พุทธิจริต
ศรัทธาจริต
โทสจริต
วิตกจริต
โมหจริต
ราคจริต

6 จริตนี้อยู่ในตัวของทุกคนแต่จะมีจริตหลักอยู่อย่างสองอย่าง และแต่ละจริตจะมีกรรมฐานที่แตกต่างกัน ถ้าคนที่ต้องการทำกรรมฐานที่เห็นผลไว ต้องรู้จักจริตของตัวเอง เป็นจริตอะไร แล้วก็ไปดูว่ากรรมฐานที่ตรงกับจริตเราคือกรรมฐานอะไร แล้วเราก็ไปทำกรรมฐานกองนั้น ก็จะได้ผลไวมาก

ผมจะไม่พูดถึงทั้ง6จริตตรงนี้ ไม่งั้นจะยาวมาก ผมจะเอาตัวอย่าง 2 จริตก่อน คือศรัทธาจริต กับ พุทธิจริต
อย่าง ศรัทธาจริต ถ้าเขาเกิดศรัทธาต่อหลวงพ่อองค์นั้นองค์นี้ เขาก็จะเชื่อเลย เขาจะเชื่อและทำตามที่หลวงพ่อเขาสอน
จริตนี้ ถ้าเจอครูบาอาจารย์ที่ดี ก็จะโชคดีไป เพราะว่าเชื่อและทำตามครูบาอาจารย์ แต่ว่าถ้าบังเอิญไปเจอครูบาอาจารย์ที่ไม่ดี
สอนอะไรผิดๆ แล้วก็ไปเชื่อและทำตามอย่างเงี้ย ก็จะมีผลเสีย

ส่วนพุทธิจริต คือเป็นคนฉลาด ทุกอย่างต้องมีเหตุมีผลวิเคราะห์เก่ง ไม่เชื่ออะไรง่าย ๆ

และลูกหลานหรือลูกศิษย์หลวงพ่อฤาษีวัดท่าซุง ส่วนใหญ่2จริตนี้เป็นหลักคือพุทธิจริตและศรัทธาจริต ด้วยเหตุนี้หลวงพ่อจึงฝึกมโนมยิทธิเพื่อให้หมดความสงสัย

พอได้เห็นนรก เห็นสวรรค์ เห็นนิพพาน ก็จะทำให้รู้ว่าคำสอนของพระพุทธเจ้าที่ท่านสอนมาเป็นความจริง อย่างทำชั่วแล้วจะตกนรก ทำดีแล้วขึ้นสวรรค์ หรือปฏิบัติธรรมจะได้เข้าถึงพระนิพพานได้ อะไรอย่างนี้เป็นต้น

สมมุติว่าเราเห็นนรก เราก็ไปถามเจ้าหน้าที่ว่าสัตว์นรกตนนี้ที่มาตกอยู่ในขุมนี้ เขาทำผิดอะไรมาพอเรารู้ เราก็ไม่กล้าไปทำความชั่วแบบนั้นอีก

อย่างเราไปบอกคนธรรมดาว่า อย่าทำความชั่วนะ เดี๋ยวตกนรกนะ แล้วใครจะเชื่อ ใครจะกลัว อย่าว่าแต่คนธรรมดาเลย แม้คนที่บวชเข้ามาในพุทธศาสนาหลายสิบปีแล้ว ยังชั่วมาก เลวมากอยู่เลยอย่าวที่เป็นข่าวเพราะเขาไม่เห็นนรถ ไม่เห็นสวรรค์ เขาคิดว่าเรื่องพวกนี้ไม่มีจริง เป็นเรื่องโกหก เขาถึงกล้าที่จะทำความชั่ว

เหมือนเวลาแม่เลี้ยงลูก แม่บอกลูกว่า อย่าไปเล่นไฟนะ ไฟมันร้อนนะ อันตราย เด็กเขาไม่รู้หรอกว่าความร้อนเป็นยังไง พูดยังไงเด็กก็ไม่จำ ไม่กลัว แต่ถ้าแม่จุดไฟแช็กขึ้นมา แล้วก็เอานิ้วเด็กไปจิ้มดูสิ รับรองว่าเด็กจะไม่กล้าเล่นอีกเลย

เหมือนบางคนบอก นรกแค่ชื่อของน้ำพริก เพราะเขาไม่ได้สัมผัสความร้อนที่แท้จริงของนรก เขาถึงไม่กลัว

แล้วอย่างเราเห็นสวรรค์ เราก็รู้ว่า อ๋อ คนที่เกิดสวรรค์ชั้นโน้นชั้นนี้เขาทำบุญอะไรมา พอเรารู้ เราก็อยากจะทำบ้าง

หรือขึ้นไปถึงนิพพาน เราก็จะรู้ว่า อ๋อ การเกิดบนสวรรค์ บนพรหมโลกเนี่ย มันเป็นเรื่องดีก็จริงนะ มีความสุขก็จริงนะ แต่ความสุขมันไม่ถาวร เพราะมันยังมีเวลาจุติ คือมีเวลาตายเหมือนกัน ไม่ว่าจะนานแสนนานขนาดไหน สุดท้ายก็ต้องกลับมาเกิดอยู่ดี ทำให้เรารู้สึกว่าไปนืพพานดีกว่า นิพพานนี่แหละ มีความสุขที่แท้จริง แล้วก็ไม่ต้องกลับมาเกิดอีก จะไม่มีการเกิด ไม่มีการตายอีกตลอดกาล

แล้วเราก็จะเข้าใจว่า การที่ต้องการเข้าถึงพระนิพพานได้ แค่ละชั่วน ทำความดี ยังไม่พอนะ ต้องปฏิบัติกรรมฐานและต้องมุ่งไปที่ตัดสังโยชน์ด้วยนะ แล้วสังโยชน์มีอะไรล่ะ

สังโยชน์มี 10 ข้อ ผมจะไม่พูดตรงนี้ทั้ง 10 ข้อ ไม่งั้นจะยาวมาก สังโยชน์มีผลต่อการบรรลุธรรมเป็นพระอริยะอย่างมาก
พระอริยะมีอยู่ 4 ขั้น

  1. โสดาบัน
  2. สกิทาคามี
  3. อนาคามี
  4. พระอรหันต์

ถ้าจะบรรลุเป็นโสดาบันจะต้องตัดสังโยชน์ 3 ข้อแรก
ถ้าจะบรรลุเป็น สกิทาคามี จะต้องตัดสังโยชน์ 3 ข้อแรกเหมือนกัน ต่างกันที่อารมณ์ใจ
ถ้าจะบรรลุเป็นอนาคามีคือตัดสังโยชน์ 5 ข้อ
ส่วนถ้าจะบรรลุพระอรหันต์จะต้องตัดสังโยชน์ทั้ง 10 ข้อ
เพราะฉะนั้นสังโยชน์จะมีความสำคัญมากในการบรรลุธรรม

อย่างสังโยชน์ข้อที่ 1 ที่เรียกว่าสักกายทิฏฐิ สักกายทิฏฐินี้สำหรับแต่ละขั้นของพระอริยะ อารมณ์ใจจะต่างกัน

อารมณ์ใจ สักกายทิฏฐิ ของโสดาบันคือ เห็นว่าทุกชีวิตต้องตาย ไม่ว่าสัตว์หรือคนจะต้องตายหมด

ส่วนสกิทาคามีก็มีความรู้สึกว่าทุกชีวิตต้องตาย ไม่ว่าสัตว์หรือคนจะต้องตายหมด แต่จะเข้มข้นกว่าโสดาบันหน่อย

ส่วนอนาคามีจะมีความรู้สึกว่า ทุกอย่างสกปรกไปหมด อะไรก็มีความสกปรกหมดเลยเป็นแบบนี้เพราะใช้อสุภะกรรมฐาน อสุภะนี่ก็คือจะเห็นทุกสิ่งทุกอย่างไม่สวยงามไปหมดเลยไม่ว่าจะเห็นอสุภะในเรื่องของอาหารการกินเรื่องของซากศพ เรื่องของเลือดเนื้อ อะไรอย่างเงี้ย แล้วแต่เขาจะเลือกใช้ เวลาเห็นคนเดินมา ไม่ว่าจะสาวจะหนุ่ม จะสวยหล่อแค่ไหน สำหรับอนาคามี คือถังขี้เดินได้เท่านั้น

ส่วนสักกายทิฏฐิของพระอรหันต์ก็คือ จะเห็นว่านธ์ ๕ คือร่างกายนี้ไม่ใช่เรา ไม่ใช่ของเรา เราไม่มีในขันธ์ ๕
ขันธ์ ๕ ไม่มีในเรา อะไรแบบนี้

ข้อนี้ สำหรับคนที่ฝึกมโนมยิทธิ จะเข้าใจง่ายมากอย่างเวลาเอาจิตออกจากร่าง มันจะเห็นชัดเจนเลย เพราะอะไร เพราะเวลาจิตออกจากร่างเนี่ย ไอ้คนที่นั่งอยู่หัวโด่ตรงนั้นน่ะมันเป็นแค่ร่างกาย เหมือนกับเป็นห้องเช่าตัวของเราจริง ๆ คือตัวจิต หรือที่เรียกว่าอทิสสมานกาย

เพราะฉะนั้น การที่มีมโนมยิทธิ จะเข้าใจสักกายทิฏฐิข้อนี้ง่ายมากเลย โดยที่ไม่ต้องมาพูดจนถึงน้ำลายแห้ง กว่าจะรู้ว่าธ์ ๕ คือร่างกายนี้ไม่ใช่เรา ไม่ใช่ของเรา เราไม่มีในขันธ์ ๕ ขันธ์ ๕ ไม่มีในเรา นี่คือความพิเศษของมโนมยิทธิและเป็นจุดประสงค์ที่หลวงพ่อฤาษีวัดท่าซุง สอนวิชานี้


4.การไปฝึกมโนมยิทธิที่วัดหรือที่บ้านสายลมกรุงเทพ

เวลาฝึกมโนมยิทธิ ไม่ว่าเราจะฝึกครึ่งกำลังหรือเต็มกำลังจะมีครูฝึกนำเรา และก่อนที่จะฝึกจะมีเสียงคำสอนแนะนำจากหลวงพ่อ ซึ่งเป็นคำสอนที่สำคัญมาก

สำหรับคนที่ยังไม่เคยฝึก ผมแนะนำว่าไปฝึกก่อนสักครั้ง ถ้าสะดวกผมแนะนำไปฝึกที่วัดท่าซุงโดยตรงเลย ทางวัดจะมีกันฝึกมโนมยิทธิครื่งกำลังทุกวัน ที่วิหารแก้ว100เมตร ให้ไปถึง11:30 น.เพื่อลงทะเบียนก่อนฝึก เริ่มฝึกตอนเที่ยง เสร็จตอนบ่าย2นิดๆ

หรือไปฝึกที่ บ้านสายลม กรุงเทพ (พหลโยธิน ซอย8) บ้านสายลมเป็นสาขาของวัดท่าซุง หลวงพ่อเจ้าอาวาสท่านจะมารับสังฆทานที่บ้านสายลมทุกเดือน วันเสาร์อาทิตย์แรกของเดือน และเปิดให้ฝึกมโนมยิทธิแบบครึ่งกำลังทั้ง2วันเลย ให้ไปถึง11:30 น.เหมือนกัน เพื่อลงทะเบียนก่อนฝึก

ส่วนการแต่งตัวเน้นความสบาย คือกายสบายใจเป็นสุขใส่ชุดอะไรก็ได้ ไม่จำเป็นต้องชุดขาว แต่ให้ดูเรียบร้อยหน่อย

ข้อสำคัญสำหรับการฝึกมโนมยิทธิ มี3ข้อ

1.ให้ทิ้งความรู้เดิม แล้วคิดตามทำตามที่หลวงพ่อหรือครุฝึกแนะนำ

2.ตอบตามความรู้สึกแรก อย่าไปสนใจคำตอบของคนอื่น คำตอบเราไม่เหมือนกับคนอื่นก็ไม่เป็นไร เพราะมโนมยิทธิไม่ใช่การสะกดจิตให้เห็นเหมือนกันทุกคน การเห็นของใครของมัน อย่าง ครูฝึกถามว่า ณ เวลานี้ ใครอยู่ข้างหน้าเรา ของคนอื่นเขาอาจเห็นเป็นหลวงพ่อ เขาก้ตอบหลวงพ่อไป ส่วนเราเห็นหรือรู้สึกว่าเป็นพระพุทธเจ้า เราก็ตอบตามนั้น หรือบางทีทุกคนเห็นเป็นพระพุทธเจ้ากันหมด ครูฝึกอาจถามต่อว่า พระพุทธเจ้าท่านสีอะไร ทีนี้แต่ละคนก็จะตอบตามที่เขาเห็นหรือรู้สึก หากสีที่เราเห็นหรือรู้สึกไม่ตรงกับคนอื่นก้ไม่เป็นไร เพราพระพุทธเจ้าท่านมี6สี ใครจะเห็นสีอะไรก็เป็นได้ ของใครของมัน

3.ต้องกล้าที่จะตอบ อย่าเงียบ หรืออย่าตอบในใจ ความแปลกของมโนมยิทธิคือยิ่งเราตอบ ยิ่งมีผลดีจากแค่มีความรุ้สึกจะเป็นเห็นภาพขึ้น ยิ่งตอบยิ่งชัด


5.หลักสำคัญของการฝึกมโนมยิทธิ

การที่เราต้องการให้มโนมยิทธิของเรามีความแจ่มใสสามารถเห็นภาพชัดหรือได้เต็มกำลัง มีหลักวิธีการอยุ่2ข้อ
คือ

1.ทำจิตเราให้สะอาดสว่าง ทำให้มีกำลังหรือพลังมากพอ

2ทำให้จิตออกจากร่างได้ คืออาทิสสมานกายออกจากกายหยาบได้

2ข้อนี้มีความสำคัญมากและเนื่องกัน คือหากจิตเราไม่สะอาดพอไม่สว่างพอคือมีกำลังหรือพลังไม่พอจิตจะออกจากกายหยาบไปท่องเที่ยวนรถ สวรรค์ นิพพานไม่ได้ และเมื่อจิตมีความสะอาดความสว่างพอแล้วมีกำลังมีพลังพอแล้ว ก็ไม่ได้แปลว่าเอาจิตออกจากร่างได้ทุกคนนะ ต้องมีวิธีการฝึก

ก่อนอื่น เรามาทำความเข้าใจก่อน กับคำว่าความสะอาดของ จิต โดยความเป็นจริง จิตมีความสะอาดอยู่แล้ว แต่ที่เราชอพูดกว่าจิตมืดดำ จิตเศร้าหมอง เพราะถูกกิเลสตัณหาอุปาทานทั้งหลายปิดบังไว้ เทียบเหมือนพระจันทร์ มีความสว่างอยู่แล้ว แต่ถูกเมฆปิดบังไว้ ภาวะจิตก็แบบเดียวกัน

ที่นี้ ที่เราต้องการทำให้จิตมีความสะอาดสว่าง เราต้องรู้ว่า อะไรทำให้มันเป็นแบบนั้นอะไรปิดบังมันไว้ ถ้าตอบว่า กิเลสตัณหาอุปาทาน มันก็กว้างไป สิ่งที่ทำให้จิตเศร้าหมองมี16อย่าง ที่เรียกว่า อุปกิเลส๑๖
๑. อภิชฌาวิสมโลภะ ความละโมบ
๒. พยาบาท ความคิดร้าย มุ่งจะทำร้ายเขา
๓. โกธะ ความโกรธ มีอะไรมากระทบก็โกรธ
๔. อุปนาหะ การผูกโกรธ
๕. มักขะ การลบหลู่คุณท่าน ปิดบังความดีของผู้อื่น
๖. ปลาสะ การตีเสมอ ยกตัวเทียมท่าน
๗. อิสสา ความริษยา เห็นเขาได้ดีทนไม่ได้
๘. มัจฉริยะ ความตระหนี่ ขี้เหนียว เสียดายของ
๙. มายา เจ้าเล่ห์หลอกลวง ไม่จริงใจ
๑๐. สาเถยยะ การโอ้อวดหลอกลวงเขา
๑๑. ถัมภะ ความดื้อ ความกระด้าง ยึดมั่นถือมั่นในตัวเอง
๑๒. สารัมภะ การแข่งดี มุ่งแต่จะเอาชนะกัน
๑๓. มานะ ความถือตัว ทะนงตน
๑๔. อติมานะ การดูหมิ่นท่าน ถือตัวว่าเราดีกว่าเขา
๑๕. มทะ ความมัวเมา หลงว่ายังไม่แก่ ยังไม่ตาย
๑๖. ปมาทะ ความประมาทเลินเล่อ

ฉะนั้นถ้าเราต้องการให้จิตสะอาดสว่างไม่เศร้าหมอง เราต้องพยายามจัดการ16อย่างนี้ก่อน ที่ผมใช้คำว่า พยายาม เพราะเราคนธรรมดาไม่สามารถทำได้ตลอดเวลา ถ้าทำได้ เราก็เป็นพระอริยะแล้ว เราค่อยๆทำไปละกัน อย่างน้อยได้รู้ว่ามีอะไรบ้าง ที่ทำให้จิตใจเราเศร้าหมอง พอเรารู้แล้ว ค่อยๆทำมันไป สักวันเราก็ทำได้

ที่นี้เราก็เข้ามาอีกทางนึง ที่ทำให้จิตใจเราสะอาดสว่างได้
มี2ทาง คือวิปัสสนาและสมถะ

วิปัสสนาโดยปกติแล้ว เราก็รู้ว่ามี8ตัว และก็รวามตัวที่1ถึงตัวที่8เป้น1ตัว รวมเป็น9ตัว แต่เราไม่ใช้แบบนั้น เรามาใช้ทางลัดกัน
คือ ตัวทุกข์ตัวเดียว หลวงพ่อฤาษีวัดท่าซุงท่านลัดให้เราแล้ว แต่ผมเวลาแปลให้เพื่อนๆคนจีน ผมมักจะใช้คำว่า “การปฏิเสธการเกิด”
ซึ่งมีความหมายเดียวกัน เพื่อนๆต้องจำคำนี้ไว้นะ อนาคตพอผมพูดว่า “การปฏิเสธการเกิด”จะได้รู้ว่าหมายถึงต้องพิจารณายังไง

การพิจารณาความทุกข์หรือการปฏิเสธการเกิด ของหลวงพ่อ ท่านจะใช้อารมณ์ใจว่า
“ให้เห็นว่าทุกอย่างเป็นทุกข์ ทุกข์จากอะไร ทุกข์จากความเจ็บไข้ได้ป่วยไม่สบายความแก่ ความทรุดโทรมลงไปทุกวัน ไม่ยั่งยืน ทุกข์จากอารมณ์ไม่สมหวัง ปรารถนาไม่สมหวังก็เป็นทุกข์

และร่างกายมีแต่ความสกปรก มีขี้ มีเยี่ยว มีน้ำมูกน้ำเลือด น้ำเหลืองน้ำหนอง เหมือนถังขี้เดินได้

และเป็นผู้ไม่มีอะไรเลย ทั้งทรัพย์สิน ญาติมิตร ลูกหลานแม้ร่างกายของเรานี้ ในที่สุดก็ต้องพลัดพรากและพังทลายลงทั้งหมด
แม้สวรรค์มีสุขจริง พรหมโลกมีสุขจริง แต่สุขไม่ถาวรมีเวลาตายเหมือนกัน คือเวลาจุติ เมื่อถึงเวลาก็ต้องจุติเกิดใหม่เหมือนเดิม
สิ่งทั้งหลายทั้งหมดเหล่านี้เราไม่ต้องการมันอีกตายจากชาตินี้ เราขอไปนิพพานที่เดียว ไม่ต้องมีความตาย ความเกิดอีกต่อไป”

ทั้งหมดนี้คือการพิจารณาความทุกข์หรือที่ผมแปลเป็น “การปฏิเสธการเกิด”นี่คือวิปัสสนาทางลัดนะ

ทุกครั้งที่เราพิจารณาตามนี้ จิตเราจะสะอาดสว่างมาก และมีกำลังและพลังมาก ทุกครั้งที่ก่อนฝึกมโนมยิทธิ หลวงพ่อจะต้องแนะนำก่อนฝึก สิ่งที่ท่านแนะนำก้คือจุดนี้เท่านั้น ใจความสำคัญคือตรงนี้

ส่วนทางสมถะ แปลว่าสมาธิ ทำจิตใจให้สงบห่างไกลจากกิเลส หลักๆหรือใหญ่ๆมี40กอง คือ40อย่าง แต่ที่เราใช้กันคือ พุทธานุสติกรรมฐาน คือนิยอมใช้ภาวนา พุทโธ และ จับภาพพระ ทุกครั้งที่เราภาวนา พุทโธ จิตเราจะสะอาดสว่างขึ้นทีละนิด ทุกครั้งที่เราจับภาพพระจิตเราก้จะสะอาดสว่างขึ้นเหมือนกัน

ที่นี้เมื่อเราสะสมให้จิตเราสะอาดสว่างและมีกำลังและพลังแล้ว ตอนนี้สิ่งที่ต้องทำคือ ทำให้จิตเราออกจากร่างได คืออาทิสสมานกายออกจากกายหยาบได้ เราจึงจะได้ไปท่องเที่ยวนรกสวรรค์พรหมโลกนิพพานได้

เดี๋ยวก่อน ท่านบอกให้พูดถึงวิธีการจับภาพพระให้เพื่อนๆด้วย

6.วิธีจับภาพพระ

การจับภาพพระอยู่ในหมวดของพุทธานุสติกรรมฐาน ก็คือการระลึกถึงความดีของพระพุทธเจ้า แล้วความดีของพระพุทธเจ้าเนี่ย มีเยอะแยะมหาศาล ถ้าเราจะนึกทั้งหมดก็นึกไม่หมด ใช่ไหมล่ะ เราก็ใช้วิธีง่าย ๆ คือภาวนา “พุทโธ” และ “จับภาพพระ” ถ้าเราจับภาพพระอย่างถูกวิธี ก็จะกลายเป็นกสิณในตัว นี่คือเหตุผลที่ว่าทำไมบางท่านจับภาพพระแล้วถึงมีทิพจักขุญาณ สามารถเห็นนรก เห็นสวรรค์ได้ ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้ฝึกกสิณมาโดยตรง เพราะการจับภาพพระอย่างถูกต้อง ทำให้เราได้กสิณในตัว เพราะฉะนั้นในการฝึกมโนมยิทธิ การจับภาพพระจึงสำคัญมาก

ทีแรกผมไม่ค่อยอยากพูดเรื่องนี้ เพราะถ้าเป็นสายหลวงพ่อฤๅษีวัดท่าซุง ทุกคนรู้อยู่แล้วว่าพุทธานุสติ เป็นกรรมฐานกองสำคัญที่หลวงพ่อให้พวกเราทำ และรู้วิธีจับภาพพระกันอยู่แล้ว แต่ที่ผมมาพูดวันนี้ ท่านบอก“พูดไปเถอะ คนใหม่ๆหรือคนที่หลงเข้ามา คนที่ยังไม่เคยรู้มาก่อน จะได้เข้าใจไปด้วย ”

ถ้าเราเป็นมือใหม่ ก็เอารูปพระพุทธเจ้าหรือพระพุทธรูป ที่เราชอบ อย่างเวลาเราพูดถึงพระพุทธเจ้า หรือ พระพุทธรูป
ในใจเรานึกถึงรูปพระพุทธเจ้าหรือพระพุทธรูปองค์ไหน ก้ใช้องค์นั้นได้เลย

สมมติว่าเราเคยไปวัดหนึ่งมา เห็นพระประธานสวยมาก เราชอบพอพูดถึงพระพุทธรูป พระประธานวัดนั้นอยู่ในใจเราทันที
เราก็ใช้ภาพนั้นแหละ วิธีนี้ง่าย เพราะเป็นภาพที่เราชอบภาพนั้นจะติดตาติดใจเราได้ง่าย นี่คือสำหรับการจับภาพพระแบบพุทธานุสติกรรมฐาน

ทีนี้ ที่เราเอามาจับภาพพระ เพื่อใช้ฝึกมโนมยิทธิ เราจะใช้อีกวิธีนึงที่ได้ผลมากกว่าเพราะเราต้องใช้ภาพพระพุทธรูปที่เป็นสีแก้ว
สีแก้วก็คือใสสว่าง นี่เป็นกสิณอยู่ในตัว

ถ้าเราใช้ภาพพระประธานหรือ พระพุทธรูป ที่เราชอบส่วนใหญ่เป็นสีทองใช่ไหม เราต้องทำให้ภาพนั้น เปลี่ยนเป็นแก้วก็ใช้ได้เหมือนกัน แต่มันจะยากหน่อย และเวลาไม่ทัน

เราเลยใช้ทางลัดกันเอานั่นคือใช้ภาพ สมเด็จองค์ปฐมบรมครู ปางพระวิสุทธิเทพในการจับภาพพระ เพราะเป็นสีแก้วอยุ่แล้ว
ทุกวันนี้ผมกใช้ภาพนี้เป้นหลักและผมก้ให้เพื่อนๆคนจีนใช้ภาพนี้เหมือนกัน

บางคนอาจจะยังไม่รู้ว่าสมเด็จองค์ปฐมบรมครูเป็นใคร และปางพระวิสุทธิเทพคืออะไรอาจยาวหน่อยนะ เพราะต้องการให้คนใหม่อ่านแล้วเข้าใจทุกอย่างเลย

สมเด็จองค์ปฐมบรมครู ก็คือพระพุทธเจ้าองค์แรกของโลก ท่านต้องบำเพ็ญบารมีประมาณ40อสงไขยถึงจะตรัสรู้ได้ เพราะสมัยท่านยังไม่มีพระพุทธเจ้ายังไม่มีตัวอย่าง ไม่มีวิธีในการปฏิบัติธรรม ท่านต้องลองผิดลองถูกเอง ต้องใช้เวลามากในการสั่งสมบารมีให้ครบเพื่อที่จะตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า พอท่านตรัสรู้แล้ว ท่านก็สั่งสอนคนรุ่นหลัง คนรุ่นหลังจึงมีแบบอย่างในการปฏิบัติธรรม ท่านเลยถือว่าเป็นบรมครูของพระพุทธเจ้าทุกๆองค์ก็ว่าได้

ฉะนั้น เวลาที่เรานึกถึงสมเด็จองค์ปฐมบรมครู ก็เหมือนเรานึกถึงความดีของพระพุทธเจ้าทุกพระองค์นั่นเอง
นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมผมหรือสายหลวงพ่อฤาวัดท่าซุงแน้นสมเด็จองค์ปฐมบรมครูเป็นหลัก และทำไมต้องเป็น ปางพระวิสุทธิเทพ

ปางพระวิสุทธิเทพคืออะไร
ผมจะพยายามใช้คำอธิบายให้เข้าใจง่ายๆนะ อาจจะต่างจากที่เพื่อนๆได้เข้าใจกันมา วิสุทธิเทพ หมายถึง กายจริงของเทวดา และ พรหม คือกายแท้ๆ หน้าตาจริงๆของเทวดาและพรหม มีเสื้อผ้าทิพย์ เครื่องประดับทิพย์ มีมงกุฎ (ชฎา) แต่สีสันวรรณะ คือ สีผิว รัศมีกายและสีของเครื่องแต่งกายจะแตกต่างกัน

อย่างกายทิพย์ของเทวดา ความใสเป็นแก้วจะน้อยกว่าพรหม ความใสความเป็นแก้วของพรหม จะมากกว่าเทวดาอย่างมาก เข้าใจง่ายๆแบบนี้ก่อน ไม่งั้นจะยาวมาก

ส่วน พระวิสุทธิเทพ คือเพิ่มคำว่า “พระ”เข้าไป จากวิสุทธิเทพเป็น พระวิสุทธิเทพ ความหมายคือ เทวดาผู้บริสุทธิ์หมดจดจากกิเลส
แล้วเทวดาหมดจดจากกิเลสคือใคร คือคนที่อยู่บนพระนิพพาน นั่นหมายถึงกายแท้หรือกายจริงๆของคนที่อยู่บนนิพพาน แล้วใครอยุ่บนนิพพานล่ะ

คือ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า และพระอรหันต์
และกายของคนที่อยู่บนพระนิพพาน กับกายของเทวดาและพรหมก็ต่างกันมาก ที่สีผิว รัศมีกาย และสีของเครื่องแต่งกาย

กายจริงของคนที่อยู่พระนิพพาน จะเป็นแก้วเหมือนพรหม แต่จะใสกว่า สว่างกว่ามาก ส่วนกายของคนบนพระนิพพานก็มีความแตกต่างกัน คือกายจริงของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า พระอรหันต์ มีความแตกต่างเหมือนกัน ความสว่างและขนาดของกายต่างกัน อย่างบนพระนิพพาน กายที่มีขนาดใหญ่ที่สุด ใสที่สุด สว่างที่สุด คือใคร เพื่อนๆไม่ต้องเดาก็น่ารู้ ใช่แล้วครับ นั่นคือ สมเด็จองค์ปฐมบรมครู นี่คือความหมายของ พระวิสุทธิเทพ

ฉะนั้น เวลาสายหลวงพ่อฤาษีวัดท่าซุง พูดถึงพระวิสุทธิเทพ ก็คือกายแท้ กายจริง ของสมเด็จองค์ปฐมบรมครู บนนิพพานนั่นเอง
หรือที่เรียกอีกชื่อนึงคือ ปางพระนิพพาน ความหมายเดียวกัน

ที่นี้มาพูดต่อ วิธีการจับภาพพระ วิธีการจับภาพพระทำยังไง
อันดับแรกเอารูปท่าน คือสมเด็จองค์ปฐมบรมครู ปางพระวิสุทธิเทพ ไม่ต้องพิมพ์ลงกระดาษ สมัยนี้ทุกคนมีมือถืออยู่แล้ว
เราเก็บภาพนี้ไว้ในมือถือเรา ถ้าตั้งเป็นภาพหน้าจอมือถือเลยก็ยิ่งดี แล้วแต่เรา ข้อดีของการตั้งเป็นภาพหน้าจอมือถือ พอหยิบมือถือขึ้นมาเห็นภาพท่านปุ๊บ เราก็นึกถึงท่านได้ทันทีเลย ผมเองก็ตั้งเป็นภาพหน้าจอมือถือ และภาพหน้าจอคอมพิวเตอร์

ทีนี้ทำยังไง สมมติว่าเราตั้งภาพไว้ในมือถือแล้ว ตอนนี้เราจะฝึกจับภาพพระแบบจริงจัง เราก็เอามือถือตั้งไว้ ใช้อารมณ์เบาๆ แล้วมองไปที่องค์ท่าน มองด้วยอารมณ์เบาๆนะ ไม่ใช่เพ่งจนน้ำตาไหล เราไม่เอาเพ่งแบบนั้นนะ มองท่านจนติดตาแล้ว เราหลับตาลงนึกถึงท่าน นึกแบบอารมณ์เบาๆ พอสักพักภาพท่านหายจากใจเรา ก็ลืมตามองท่านอีก พอติดตาติดใจแล้ว ก็หลีบตาลงนึกถึงท่านแบบอารมณ์เบาๆอีก สลับไปมาแบบนั้น

คำว่าอารมณ์เบาๆ เหมือนเวลาเรานึกถึงแฟนเรา ใจมันสบายๆเบาๆ ใช่ไหม หรืออย่างขนมที่เราซื้อมาจากตลาด เอาไปใส่ตู้เย็น
พอเรานึกว่า “เอ๊ะ ขนมอยู่ไหนนะ อ๋อ อยู่ในตู้เย็น”ภาพขนมที่อยู่ในตู้เย็นก็ขึ้นมาในใจ นี่แหละใช้อารมณ์เบาๆแบบนี้นะ
ไม่ใช่เพ่งนะ และเราก็จะไม่แน้นการ เห็น นะ แค่มีความรู้สึกก็ใช้ได้แล้ว

อย่าพยายามเพ่ง อยากจะเห็นภาพท่านชัด แล้วพอทำไม่ได้ จิตใจเศร้าหมอง เครียด แบบนี้คือผิดทางแล้ว ต้องจำไว้ให้ดี นี่คือสำหรับตอนที่เรามีเวลาหรือสะดวก เราก็ฝึกแบบจริงจังแบบนี้

นอกจากนี้ เวลาปกติของเรา อย่างเวลาพักเที่ยง เวลานั่งรถ เวลาเดินตลาด เวลาไหนก้ได้ ทุกเวลาที่เรามีสติ เราก็จับภาพพระ นึกถึงท่านแบบลืมตาได้ ไม่จำเป็นต้องหลับตา คือใช้ทุกเวลาให้มีประโยชน์

ต่อจากนี้ เราก็เพิ่มขึ้นอีกขั้น คือจับภาพพระนั้น วางไว้ที่ฐานของเรา คือหาที่ให้ท่านอยู่ เพื่อให้สมาธิจิตของเรานิ่งขึ้น ทางสายหลวงพ่อฤาษีวัดท่าซุง นิยมใช้กันมีอยุ่3ที่ คือ3ฐาน
1.ในสมอง
2.ในอก
3.ในท้อง (ขึ้นมาสะดือ2นิ้ว แบบหลวงพ่อสด วัดปากน้ำ)

คือให้ภาพพระท่านเข้ามาอยู่ในอกของเรา หรือในสมอง หรือเหนือสะดือ2นิ้ว มีทั้งหมด3ตำแหน่ง แล้วแต่เราชอบตำแหน่งไหน ของผมเองไม่ชอบเอาไว้ที่สมอง เพราะเวลานึกถึงภาพท่านอยู่ในสมอง รู้สึกเหมือนตาเหลือก ของผมอยู่ในอก เพื่อนๆไม่ต้องตามผมนะ แล้วแต่ตัวเองชอบ วางตรงไหนสบายก็ไว้ตรงนั้น แต่ถ้าจะไว้ในอกก็ดีนะ เพราะจะสะดวกเราตอนฝึกให้จิตออกจากร่าง

พอนึกถึงภาพพระท่านอยุ่ในฐานเราแล้ว แล้วให้ท่านหันหน้าไปทางเดียวกับเรา ให้ท่านอยู่แบบนั้น ทุกครั้งที่นึกถึงท่าน ก็ให้ท่านอยุ่อย่างงั้น เราไม่ต้องใส่ใจการเห็นนะ แค่รู้สึกว่าท่านอยุ่ตรงนั้นก้ใช้ได้

ข้อระวัง เวลาเราจับภาพพระ บางทีจะมีภาพอื่นลอยเข้ามาในความรู้สึกเรา สมมติว่าเรากำลังจับภาพ เด็จองค์ปฐมบรมครู ปางพระวิสุทธิเทพอยู่ พอจิตสงบ เห็นภาพอื่นลอยมา บางทีรู้สึกว่าภาพนั้นสว่างกว่า สวกว่าภาพองค์ที่เรากำลังจับอยู่เสียอีก แล้วเราก็ทิ้งภาพเก่า ไปจับภาพที่ลอยมา แบบนี้ไม่เอานะ ห้ามทำ

เราต้องจับภาพพระที่เราตั้งใจจับตั้งแต่แรก ห้ามเปลี่ยน แต่ถ้าพอจิตเราสะอาด เห็นภาพที่เราจับ ค่อยๆสว่างขึ้น หรือเห็นท่านจากท่านั่ง เป็นถ้ายืนอะไรแบบนี้ใช้ได้

การจับภาพพระที่ต้องระวัง มีแค่นี้
1.อย่าเพ่ง ให้ใช้อารมณ์เบาๆ
2.อย่าแน้นการเห็น แค่มีความรู้สึกว่าท่านอยู่ก้ใช้ได้
3.อย่าสนใจภาพลอย

ทั้งหมดนี้คือวิธีการ ทำจิตเราให้สะอาดสว่าง ทำให้มีกำลังหรือพลังมากพอ ทีนี้พอจิตเราสะอาดพอ มีกำลังพอ มีพลัง มันก็พร้อมที่จะออก แต่ตอนนี้มันยังไม่ออก อย่างที่บอก คนที่ได้ฌาน4แล้ว สามารถทำให้จิตออกจากกายได้ พันคนจะหาสักคนสองคนยังยากเลย คนที่ทำสมาธิจิตจนถึงฌาน4 แต่จิตหรืออทิสมานกาย ออกจากกายหยาบไม่ได้ มีเยอะแยะ เพราะมันต้องมีวิธีฝึก

วิธีฝึกที่ทำให้จิตหรืออทิสมานกายออกจากกายหยาบได้ง่าย ทางสายมโนมยิทธิ มี2วิธีหลัก
1.คือภาวนา “นะมะพะธะ”
ภาวนา“นะมะพะธะ”นี้ สามารถทำให้จิตสะอาดสว่างมีกำลังและทำให้จิตหรืออทิสมานกายออกจากกายหยาบได้ง่าย ได้ทั้ง2ทางเลยนี่คือเหตุผลที่เวลาฝึกมโนมยิทธิต้องใช้ภาวนา “นะมะพะธะ”ไม่ใช้”พุทโธ”

2.ใช้ภาพพระที่เราจับนั้นมาเล่นกสิณ
เล่นกสิณยังไง คือก็เอาภาพพระมาตั้งที่กลางอก ทีนี้ก็บังคับจิต หรือจะเรียกว่าจินตนาการก็ได้ ให้ภาพพระค่อยๆถอยออกจากอกเรา
ออกมาข้างนอก เวลาเดียวกันให้ภาพพระขยายใหญ่ขึ้น ออกไปจนไกลและใหญ่จนนอกโลกไป ผมเชื่อเพื่อนๆตอนนี้ อ่านไปคิดตามไป จะเห็นตามในสิ่งที่ผมกำลังพูด

พอออกไปสุดนอกโลกแล้ว ให้ท่านกลับเข้ามาในอกพร้อมให้ท่านค่อยๆเล็กลงๆเท่าหัวไม้ขีดไฟอยู่ในอกเรา เล่นอยู่แบบอย่างนี้จนชินก่อน ตอนทำต้องให้ท่านเป็นสีแก้ว บางท่านอาจเห็นแสงสว่างจากท่านด้วย

ที่ผมแนะนำให้ใช้ภาพสมเด็จองค์ปฐมบรมครู ปางพระวิสุทธิเทพ และให้ตั้งท่านที่ฐานอก เพระท่านเป็นสีแก้วอยุ่แล้ว ไม่ต้องบังคับให้ภาพพระเปลี่ยนเป็นสีแก้วอีก มันจะหลายขั้นตอน และให้ท่านอยู่ที่ฐานอก เวลาเล่นกสิณจะสบายกว่า

จากนั้น เราให้ท่าน ลดขนาดลง มาที่ข้างนอกข้างหน้าเรา แล้วเลื่อนไปด้านหลังเรา ทางซ้ายเรา ไปทางขวา เรา บนหัวเรา แล้วกลับมาที่ข้างหน้าเราใหม่

จากนั้นฝึกให้ขึ้นมาอีกขั้น คือให้ท่าน แยกร่างออกมาอยู่ที่ บนหัวเรา ทางซ้ายเรา ทางขวาเรา ด้านหลังเรา รวมทั้งหมดเป็น5ตำแหน่ง ให้เห็นท่านอยู่ตรงนั้นทีเดียว5องค์ ตั้งอารมณ์ไว้ตรงนั้น สักพักนึง แล้วให้ภาพพระ4ตำแหน่งค่อยๆเข้ามารวมที่ภาพพระข้างหน้าเรารวมเป็นองค์เดียวกัน วิธีนี้จะทำให้จิตหรืออทิสมานกายออกจากกายหยาบได้ง่าย ท่านที่ต้องการได้เต็มกำลังต้องขยันฝึกนะ


7.ซ้อมฝึกทิพจักขุญาณเล่นๆด้วยตนเอง

หลังจากที่เราฝึกจับภาพพระเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ยังไม่ถึงวันงาน ผมไม่อยากให้เพื่อนๆฝึกมโนมยิทธิเอง อยากให้เพื่อนๆไปฝึกกับทางวัดท่าซุงหรือที่บ้านสายลมก่อน เพราะมโนมยิทธิไม่ใช่แค่เห็นเฉยๆ จิตหรืออทิสสมานกายออกจากร่างได้ด้วย บางทีคนไม่เคยฝึกมาก่อน ถ้าฝึกเอง จิตออกจากร่างแล้วไม่รุ้ทำอะไรต่อ มันจะยุ่ง

เรามาฝึกซ้อมเล่นทิพจักขุญาณกันก่อนดีกว่า เพราะทิพจักขุญาณได้แต่เห็นจิตหรืออทิสสมานกายไม่ได้ออกไปผมรู้ว่ามีเพื่อนๆบางท่านอยากรู้อยากเห็น เลยจัดให้

วิธีฝึกทิพจักขุญาณก็คือพอเราจับภาพพระได้แล้ว คือสามารถเห็นภาพพระท่านได้ชัดเจนดีแล้ว
เราก็อธิษฐานต่อท่านว่า“ขอให้ภาพพระจงหายไป ขอให้ภาพนรกจงปรากฏขึ้นมา”เราก็จะเห็นภาพนรกจงปรากฏขึ้นมา

หรือถ้าเราอยากเห็นสวรรค์ เราก็อธิษฐานต่อท่านว่า“ขอให้ภาพพระจงหายไป ขอให้ภาพสวรรค์จงปรากฏขึ้นมา”เราก็จะเห็นภาพสวรรค์จงปรากฏขึ้นมา

หรือหากเราอยากรู้ว่าคนนี้คนนั้นตายแล้วไปเกิดไหนใช้วิธีเดียวกัน แต่ก่อนอื่นต้องทิ้งอุปาทานก่อน คืออย่าไปคิดถึงว่าเขาตอนเป็นคนเป็นคนดีหรือคนชั่วบางทีเราคิดว่าเขาเป็นคนดี เขาต้องขึ้นสวรรค์ หรือคิดว่าเขาทำชั่วมาเขาต้องลงนรก พอเราคิดแบบนี้ นี่คืออุปาทาน ภาพที่เราเห็นจะไม่ตรงความจริง เป็นภาพอุปาทาน เราต้องทิ้งความคิดนี้ก่อน ทำใจเป็นกลาง จับภาพพระให้ชัดแล้วค่อยอธิษฐานว่า “ขอให้ภาพพระนี้จงหายไป ขอให้ภาพของคนนี้ ณ เวลานี้ เขาเกิดอยู่ที่ไหน จงปรากฏ” แล้วเราก็จะเห็นว่าเขาเกิดที่ไหน

นี่คือแบบซ้อมฝึกทิพจักขุญาณ ให้เพื่อนๆลองเล่นไปก่อน ประมาณนี้ครับ


วันเสาร์อาทิตย์ผมต้องไปเรียนครูสมาธิ ตลอดเวลา6เดือน ของสถาบันพลังจิตตานุภาพ เลยอัปเดตช้าหน่อยนะครับ เหตุที่ต้องไปเรียนครูสมาธิ เพราะเพื่อนๆคนจีนต้องการให้ผมสอนสมาธิให้พวกเขา การที่สอนสมาธิให้กับคนที่ไม่มีพื้นฐานมาก่อน ผู้สอนต้องมีความรู้แน่น ต้องรับผิดชอบกับคำสอน และต้องรู้ทุกขั้นตอนอย่างเป็นระบบ เลยจำเป็นต้องไปเรียนสมาธิแบบมีระบบ ไว้มีโอกาสผมจะมาเขียนตามหัวข้อต่อไปนะครับ ที่เขียนมาแล้วเพื่อนๆเอาไปใช้ได้เลยครับ สวัสดี